பத்தாவது முறையா அல்லது பதினொன்றாவது முறையா என்று சரியாக நினைவில் இல்லை - வீடு மாற்றுகிறேன். இந்த வீட்டுக்காரனுக்கு வீடு வேண்டுமாம். மாடு கன்று போட்டது, பெண் டிரான்ஸ்பரில் வருகிறாள், மாடி கட்டப்போகிறேன் என ஏதோ ஒரு காரணம். 

நாம் அதைப்பற்றி கவலைப்படுவது விவேகமற்றது! ஒவ்வொரு முறை வீடு மாற்றும்போதும் ஒவ்வொரு கள்ளிப்பெட்டி நிறையப் புத்தகங்கள் அதிகமாகிக்கொண்டே வருகின்றன. புத்தகங்கள் வாசிப்பது என்பது என் உடன் பிறந்த குணம். நல்ல புத்தகங்கள் எங்கிருந்தாலும் வாங்கி அடுக்கி விடுவது என் வழக்கம்! 

ஆனாலும், வாங்கியிருக்கும் அத்தனை புத்தகங்களையும் இந்த ஜென்மத்தில் வாசித்துவிட முடியாது என்பதும் உண்மையே. ‘பின் எதற்காக இவ்வளவு புத்தகங்கள்?’ என்பது விடையில்லாத வினா! 

என் புத்தக அலமாரியைப் பார்த்து ‘இவ்வளவு புத்தகமா?’ என்று வியப்பவர்களிடம் எனக்கு ஒருவித பயம் இருக்கிறது. அடுத்த முறை அவர்கள் வரும்போது, ஓரிரண்டு புத்தகங்களை இரவல் கேட்டுவிடும் அபாயம் அதில் தொக்கியிருக்கிறது. இரவல் கொடுத்த புத்தகங்கள் திரும்பி வந்ததாகச் சரித்திரமே இல்லை. 

கொடுத்த எனக்குதான் மறதி என்றால், புத்தகத்தை வாங்கிச் சென்றவருக்குமா மறதி? சில சமயங்களில், திரும்பி வராத புத்தகத்தின் - அது நான் விரும்பிப் படித்த புத்தகமாக இருந்தால் - புதிய காப்பி ஒன்றை வாங்கி வைத்துவிடுவேன். அது ஒரு ‘புத்தக மேனியா’ என்று வேண்டுமானாலும் வைத்துக்கொள்ளுங்கள், எனக்குக் கவலையில்லை.  

காத்திருந்தேன். நல்ல புத்தகங்களை இலவசமாகக் கொடுத்தாலும் வாசிக்கத் தயாரில்லாத சமூகம் எப்படி இருக்கும்? மனதுக்குள் குமைந்தேன். 

அப்போது என்னை நோக்கி ஓடிவந்த சிறுவனுக்குப் பத்து வயதிருக்கலாம். எதிரில் நின்றவன் முக மலர்ச்சியுடன் எல்லாப் புத்தகங்களையும் பார்த்தான். சில குண்டுப் புத்தகங்களைத் தடவிப் பார்த்தான். அவன் முகத்தில் இருந்த எதிர்பார்ப்பு எனக்கு மகிழ்ச்சியளித்தது.

“எந்தப் புத்தகத்தை எடுத்தாலும் இலவசமா?” என்றான். அவனது புத்தக ஆர்வம் என்னைக் கவர்ந்தது.“ஆமாம், எல்லாமே...” என்றேன்.அளவில் சிறிது பெரிதான இரண்டு புத்தகங்களை எடுத்துக்கொண்டு, “தேங்க்ஸ்...” என்றபடி ஓடிவிட்டான். 

நான் மிகவும் ரசித்து வாசித்த புத்தகங்கள் அவை!  ‘கடை விரித்தேன், கொள்வாரில்லை’ என, மீதிப் புத்தகங்களுடன் வீட்டுக்கு வந்துவிட்டேன். அந்தச் சிறுவனின் முகமே என் மனதில் திரும்பத் திரும்ப வந்தது. ‘புத்தகங்களுக்கு அழிவில்லை’ என நினைத்துக்கொண்டேன்.மறுநாள் காலை, வழக்கம்போலப் பூங்காவிற்கு நடைப்பயிற்சிக்குப் போனேன்.